ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ကိုးကြယ္ေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္
ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းၾကီး မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ မိဘႏွစ္ပါးမွ
ေမြးဖြားသူျဖစ္၏။ သက္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္အရြယ္တြင္ သဗၺညွတဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ရ၍
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာအခါ လူသားမ်ားသာမက တန္ခိုးၾကီးမားေသာ နတ္မင္းၾကီးမ်ား၊
ျဗဟၼာမ်ားကပါ ပူေဇာ္ၾကရ၏၊ အရုိအေသျပဳၾကရ၏၊ လက္အုပ္ခ်ီမုိး ရွိခိုးၾကရ၏။
ထုိသို႔ လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတုိ႔ ရွိခိုးဦးခိုက္
ပူေဇာ္ထုိက္သာ သဗၺညွတဉာဏ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားအျဖစ္ကို သိဒၶတၳမင္းသား
ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ယခုဘ၀အားထုတ္မူ သက္သက္ေၾကာင့္သာ ရျခင္း မဟုတ္ပါ။
ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားထံေတာ္တြင္ ဘုရားဆုကို ပန္ဆင္ကာ ေလးအသေခၤ်ႏွင့္
ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးခဲ့ေသာ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း
အက်င့္ေကာင္းတရား ပါရမီ(၁၀)ပါး၊ စရိယာ(၃)ပါး၊ စြန္႕ျခင္းၾကီး(၅)ပါးတို႔
ျပည့္၀ စံုလင္ျခင္းေၾကာင့္သာ သိဒၶတၳမင္းသားဘ၀တြင္ သိစရာရွိသမွ်
တရားအားလံုးကို သိျမင္ေသာ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္အျဖစ္ကို
ရေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
