သီလ၏ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးျပစ္မ်ား

သီလေစာင့္ထိန္းျခင္း၏ ေကာင္းက်ိဳးရပံုမ်ား၊ သီလမရွိျခင္း၏ ဆုိးက်ိဳးရပံုတုိ႔ မ်ားစြာရွိပါသည္။ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားသည္ ေစာင့္ထိန္းေသာသီလ၊ လြန္က်ဳးေသာသီလတုိ႔အေပၚ၌ မူတည္ၿပီး အက်ိဳးတရားမ်ား ရရွိခံစားၾကရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သီလတစ္ခုခ်င္း၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ ေရးသားတင္ျပလုိက္ပါသည္။

ပါဏာတိပါတကံ၏ အက်ိဳးမ်ား

သူတစ္ပါးအသက္ကုိ ညွင္းဆဲသတ္ျဖတ္ေသာသူသည္ ေသေသာအခါ၌ ငရဲဘံုအစရွိေသာ အပါယ္ေလးဘံုသုိ႔ က်ေရာက္ၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡမွန္သမွ်တုိ႔ကုိ ခံစားရပါသည္။ အကယ္၍ ေရွးေကာင္းမႈကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ အပါယ္ဘံုမွလြတ္ေျမာက္ၿပီး လူ႔ဘ၀ကုိရခဲ့လွ်င္လည္း.......


၁။ အသက္တုိျခင္း။

၂။ အနာေရာဂါမ်ား၍ က်န္းမာမႈနည္းျခင္း။

၃။ အားအင္မရွိျခင္း။

၄။ ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ျခင္း။

၅။ စုိးရိမ္ပူပန္စိတ္မ်ားျခင္း။

၆။ သူတစ္ပါး၏ ႏွိပ္စက္မႈကုိ ခံရျခင္း။

၇။ သူတစ္ပါးသတ္၍လည္းေကာင္း၊ မိမိကုိယ္တုိင္ျပန္သတ္၍လည္းေကာင္း ေသရျခင္း။

၈။ ကုိယ္လက္အဂၤါခ်ိဳ႕ယြင္းျခင္း၊

၉။ ခႏၶာကုိယ္ေျပျပစ္မႈမရွိျခင္း။

၁၀။ မိမိခ်စ္ခင္ေသာသူမ်ားနဲ႔ ကြဲကြာရျခင္းစေသာ ဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ ခံစားရပါသည္။


ေစာင့္ထိန္းေသာသူသည္ သုဂတိဘံုသုိ႔ေရာက္ရၿပီး ထုိဆုိးက်ိဳးတုိ႔၏ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ သုခတုိ႔ကုိ ခံစားရပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္ကုိၾကည့္လွ်င္ ပါဏာတိပါတကံအစရွိေသာ သီလရွိခဲ့မရွိခဲ့ သိႏုိင္ပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔လူသားမ်ားသည္ အသိဉာဏ္ပညာႀကီးမားေသာ လူသားပီပီ “လူေကာင္း”တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ဤသီလတုိ႔ကုိ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာၾကရန္ လုိပါသည္။

သီလ၏ အဓိပၸါယ္

သီလဆုိသည္မွာ ကာယကံမႈ၊ ၀စီကံမႈ၊ မေနာကံမႈတုိ႔ကုိ ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းမႈမရွိေစဘဲ ႏူ႕ညံ့သိမ္ေမြ႕ေအာင္ ေကာင္းစြာထားတတ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ အဆင့္ဆင့္တုိးပြားေအာင္ ေကာင္းစြာ လုပ္ေဆာင္တတ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း သီလဟု ေခၚဆုိပါသည္။

တစ္နည္းအားျဖင့္ သီသ-ဦးေခါင္းဟူေသာ စကားမွ ဆင္းသက္ေရြ႕ေလ်ာလာ၍ သီသမွသီလဟု ေျပာင္းလဲ လာခဲ့သည္။ သတၱ၀ါမ်ား ဦးေခါင္းျပတ္သြားလွ်င္ တစ္ကုိယ္လံုးပ်က္စီးသြားသကဲ့သုိ႔ လူတစ္ေယာက္မွာ သီလတရားပ်က္စီးသြားလွ်င္လည္းေကာင္း၊ သီလတရားမရွိလွ်င္လည္းေကာင္း ကုသုိလ္ဟူသမွ် မရရွိႏုိင္ေတာ့၍ အလံုးစံုပ်က္စီးသြားေတာ့သည္ဟု ဆုိလုိပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေလာက၌ အပူေအးၿငိမ္းျခင္းကုိ “သီတလ”ဟု ေခၚၾက၏။ ထုိ“သီတလ”မွ အလယ္အကၡရာ (တ၀မ္းပူ)ျဖဳတ္၍ သီလဟု ေခၚၾကပါသည္။ သတၱ၀ါ တုိ႔၏ သႏၱာန္၌ ကိေလသာအပူဟူသမွ်တုိ႔ကုိ ၿငိမ္းေအးေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးတတ္ေသာေၾကာင့္ သီလဟု ေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

သံဃိကဒါနျဖစ္ေအာင္ လွဴပံုလွဴနည္း

သံဃိကဒါနဆုိသည္မွာ သံဃာအားလံုးကုိ ရည္မွန္း၍ လွဴဒါန္းေသာဒါနျဖစ္ပါသည္။ မိမိလွဴမည့္ ဆြမ္းသကၤန္း စေသာ ပစၥည္းမ်ားကုိ သာသနာေတာ္၌ရွိသမွ် သံဃာအားလံုးကုိ ရည္မွန္း၍လွဴဒါန္းလွ်င္ ရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္မ်ားမွအစ ပုထုဇဥ္ရဟန္းသံဃာမ်ားပါမက်န္ သံဃာအားလံုးကုိ လွဴဒါန္းရာေရာက္ေလ၏။ ထုိလွဴေသာ ပစၥည္း၀တၳဳမ်ားကုိ အနီးအနားမွာရွိေသာ သံဃာမ်ားသံုးေဆာင္လုိ႔ ရပါသည္။ သံဃာအားလံုးကုိ ရည္မွန္း၍ လွဴဒါန္းထားျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သံဃာအားလံုးကုိ လုိက္ၿပီးေ၀ငွရန္ မလုိပါ။

ထုိကဲ့သုိ႔ သံဃိကဒါနျဖစ္ေအာင္ လွဴဒါန္းရာတြင္ စိတ္ကလည္း သံဃာအားလံုးသုိ႔ညြတ္၍ လွဴဒါန္းမွသာလွ်င္ သံဃိကဒါနအစစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ႏႈတ္က သံဃႆေဒမ-သံဃာအားလံုးအား လွဴဒါန္းပါ၏ဟု ဆုိေနပါေသာ္လည္း စိတ္က မိမိၾကည္ညိဳေနေသာ ေက်ာင္းတုိက္သံဃာ၊ ကုိယ္ၾကည္ညိဳေနေသာ ဘုန္းႀကီးကုိသာ လွဴခ်င္စိတ္ျဖစ္ေနပါက သံဃိကဒါန အစစ္မျဖစ္ႏုိင္ပါ။

ပညာ၏ အဓိပၸါယ္

သူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ၌ပါ၀င္ေသာ ပညာဆုိသည္မွာ.........

၁။ ခႏၶာငါးပါးတုိ႔၏ အျဖစ္အပ်က္ကုိသိေသာ ၀ိပႆနာပညာနဲ႔ျပည့္စံုျခင္း။

၂။ ကိေလသာအညစ္အေၾကးကင္းစင္ေသာ ၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။

၃။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစေသာ ကိေလသာ အတံုးအခဲမ်ားကုိ ၿဖိဳးခြဲႏုိင္ေသာ ၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။

၄။ ၀ဋ္ဆင္းရဲ ကိေလသာဆင္းရဲတုိ႔၏ကုန္ရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။


အထက္ပါ အခ်က္အလက္တုိ႔နဲ႔ ျပည့္စံု၍ ပညာရွိေသာသူကုိ ျမတ္စြာဘုရားက အရိယာသူေတာ္ေကာင္းဟူ၍ မိန္႔ၾကားခဲ့ပါသည္။ ယခုေခတ္၌ ထုိပညာမ်ားႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔မွာ ရွားပါးလွပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းမ်ား နည္းပါးမႈေၾကာင့္ ထုိပညာမ်ားနဲ႔ျပည့္စံုမွသာလွ်င္ “လူေကာင္း”ဟု သတ္မွတ္ပါက ယခုေခတ္၌ အလြန္ပင္ရွားပါးေနေသာေၾကာင့္ “လူေကာင္း”ဟု သတ္မွတ္ေခၚဆုိရန္ မလြယ္ကူပါ။

သုမနပန္းသည္၏ သဒၶါတရား ေကာင္းမြန္ပံု

သုမနပန္းသည္သည္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးကုိ ေန႔စဥ္မျပတ္ နံနက္တုိင္း ပန္းဆက္သရပါသည္။ ထုိ႔သုိ႔ဆက္သလွ်င္ တစ္ေန႔ကုိ အသျပာရွစ္က်ပ္ရေလသည္။ တစ္ေန႔၀ယ္ သုမနပန္းသည္သည္ မင္းႀကီးကုိ ဆက္သရန္ ျမတ္ေလးပန္းတုိ႔ကုိ ယူေဆာင္လာစဥ္ ၿမိဳ႕ထဲသုိ႔ ဆြမ္းခံၾကြလာေသာ ဘုရားရွင္နဲ႔ေတြ႕၍ ဖူးျမင္ရေသာအခါ ၾကည္ညိဳေသာသဒၶါတရားမ်ား တဖြားဖြား ျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ လွဴရန္ပစၥည္းလုိက္ရွာၾကည့္ေသာအခါ တစ္စံုတစ္ခုေသာ၀တၳဳကုိမွ် မျမင္ဘဲ ျဖစ္ေနပါသည္။


ထုိအခါ သုမနပန္းသည္သည္ ”ယခု ငါယူလာခဲ့ေသာ မင္းႀကီးအား ဆက္သရမည့္ပန္းတုိ႔ကုိ လွဴဒါန္းပူေဇာ္မည္။ မင္းႀကီးသည္ သူ႔ကုိ ဆက္သရမည့္ ပန္းတုိ႔ကုိ မဆက္သ၍ ငါ့ကုိဖမ္းခ်င္လည္း ဖမ္းပါေစ၊ သတ္ခ်င္လည္း သတ္ပါေစ၊ တုိင္းျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ခ်င္လည္း ႏွင္ထုတ္ပါေစ၊ ထုိမင္းကုိ ဆက္သလွ်င္ ငါ့အား တစ္ဘ၀စာ လံုေလာက္႐ံုမွ်ေသာ ဥစၥာမ်ားကုိသာ ေပးလိမ့္မည္။ ဘုရားရွင္အား လွဴဒါန္းလွ်င္ တစ္သံသရာလံုး၌ ခ်မ္းသာမည့္အျပင္ အျမတ္ဆံုး အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ကုိလည္း ေရာက္ေပလိမ့္မည္” ဟု ယံုၾကည္ျခင္းသဒၶါတရား လြန္ကဲစြာျဖင့္ မိမိအသက္ကုိ ပဓာနမထားဘဲ မတြန္႔မဆုတ္ေသာ သဒၶါတရားျဖင့္ ျမတ္ေလးပန္းတုိ႔ကုိ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေလသည္။

သုပၸဗုဒၶကု႒ိလူႏူ၀တၳဳ

သုပၸဗုဒၶသည္ ခႏၶာကုိယ္ႏူေနေသာေၾကာင့္ အစားအေသာက္တုိ႔ကုိ လုိက္လံရွာေဖြေတာင္းရန္၍ စားေသာက္ရေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ တစ္ေန႔တြင္ အစာအာဟာရတုိ႔ကုိ လွည့္လည္ေတာင္းရမ္းရန္ သြားေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာၾကားေသာေနရာသုိ႔ ေရာက္သြားေလ၏။ ထုိအခါ သူသည္ လူအေပါင္း စုေ၀းေနသည္ကုိျမင္၍ “ဤသူေတာ္ေကာင္းမ်ား စုေ၀းရာအရပ္သုိ႔သြားပါက တစ္စံုတစ္ခုေသာ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္ကုိ ရႏုိင္ေပအံ့”ဟု ႀကံၿပီးလွ်င္ ထုိလူစုေ၀းရာအရပ္သုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။


ထုိေနရာသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိျမင္လွ်င္ ေၾသာ္-“ငါသည္ကား လူအမ်ားတုိ႔ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္မ်ားကုိ စီမံေသာအရပ္ဟုထင္၍ လာခဲ့၏။ ဤေနရာသည္ ျမတ္စြာဘုရားတရားေဟာေသာ ေနရာပါလား။ သုိ႔ေသာ္လည္း ငါသည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္ကုိ မွတ္သားမိေအာင္ နာဦးမည္”ဟု ႀကံစည္ၿပီးလွ်င္ ပရိသတ္အစြန္႔အဖ်ား၌ေနလွ်က္ တရားေတာ္ကုိ ရုိေသစြာနာယူေလ၏။

အဆူဆူေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္

အဆူဆူေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ ၁။ ဤကမၻာမွ မေရတြက္ႏိုင္ေသာ ကမၻာ၌ …တဏွကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေမဓကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သရဏကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ထုိေလးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ သည္ တစ္ခုတည္းေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။ ၂။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ေကာ႑ညမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ တစ္ဆူတည္းသာလွ်င္ ပြင့္ေတာ္မူ၍ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။ ၃။ ထုိဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌ ကမၻာ တို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။ ၄။ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မဂၤလမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။ ၅။ မဂၤလျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သုမနျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္း ေကာင္း၊ ေရ၀တျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာဘိတျမတ္စြာ ဘုရား သည္ လည္းေကာင္း စကၡဳ (ငါးမ်ဳိး) ရွိေတာ္မူကုန္ေသာ အလင္းေရာင္ကို ျပဳေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။ ၆။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မ်ားေသာ အျခံအရံရွိေသာ အေနာမ ဒႆီ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။ ၇။ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ပဒုမျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ နာရဒ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူၾကကုန္ေသာ အမိုက္ေမွာင္၏ အဆံုးကို ျပဳတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာ ဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ ၀ရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။ ၈။ နာရဒျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ပဒုမုတၱရမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။ ၉။ နာရဒျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။ ၁၀။ ကမၻာတစ္သိန္းထက္၌ ေလာကသံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ ေပးလွဴဖြယ္ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔ကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းသာ ပြင့္ေတာ္မူ၏။ ၁၁။ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာသံုးေသာင္းထက္၌ သုေမဓျမတ္စြာဘုရား သည္ လည္းေကာင္း၊ သုဇာတျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏ်စ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။ ၁၂။ သုဇာတျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာ တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာထက္ ၌ (နိဗၺာန္သို႔) ပို႔ေဆာင္ေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ပိယဒႆီ အတၳဒႆီ ဓမၼဒႆီ အားျဖင့္ သံုးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။ ၁၃။

ဒ႑ာရီထဲက သႀကၤန္

သႀကၤန္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ တျခားဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ႔ “ထိုင္း၊ လာအို ၊ ကေမၻာဒီးယား” ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း သႀကၤန္ပြဲေတာ္ေတြ ရွိၾကပါတယ္။ သႀကၤန္ပြဲ က်င္းပပံုျခင္း အတိအက် မတူၾကေပမယ့္ ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြကို ခ၀ါခ်ၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုၾကပံုျခင္းေတာ႔ တူညီတယ္လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ သႀကၤန္ေန႔ရက္ျခင္းလည္း သိပ္မကြာျခားလွပါဘူး။