အခါတစ္ပါး၌
ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္၊
သူယုတ္မာတို႔၏ အေျခခံသေဘာကို လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ အေျခခံသေဘာကို
လည္းေကာင္း၊ ဤသို႔ေဟာ ၾကားေတာ္မူ၏။
ရဟန္းတို႔၊
သူယုတ္မာသည္ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုမသိ၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို
ထင္စြာျပဳ၍မသိ၊ ရဟန္းတို႔၊ ဤသို႔ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုမသိျခင္း၊
ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍မသိျခင္းကို သူယုတ္မာတို႔သည္
ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။ ယင္းတို႔သည္ သူယုတ္မာတို႔၏ အေျခခံသေဘာေပတည္း။
ရဟန္းတို႔၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ကား ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုသိ၏၊ ျပဳဖူးေသာ
သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍သိ၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ျပဳဖူးေသာ
သူ႔ေက်းဇူးကိုသိျခင္း၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍သိျခင္းကို
သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။ ယင္းတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏
အေျခခံသေဘာေပတည္း။
ေကာလိတ၊ သမစိတၱ၀ဂ္၊ အဂုၤတၳိဳရ္ပါဠိေတာ္
ေကာင္းကင္
No comments:
Post a Comment