မ်ိဳးစံုကၾက ၊ မာန္မာနနွင့္
ငါကရာဇာ ၊ ငါဟာသူေဌး ၊ ငါပေဂးဟု
ငါေသြးတက္ၾကြ ၊ လူ႔ဗာလတို႔
မ်ားလွျဖာျဖာ ၊ အဝိဇၨာနွင့္
တဏွာဘီလူး ၊ အေမွာင့္ပူး၍
က်ဴးက်ဴးေက်ာ္ေက်ာ္ ၊ ဂုဏ္ကိုေဖၚလ်က္
ေမာ္ေမာ္ ေမာက္ေမာက္ ၊ ငါတစ္ေယာက္သာ
မိုးေအာက္တလႊား ၊ေရႊကိုယ္လားဟု
ထင္မွားမလြဲ ၊ သို႔စဥ္စြဲလည္း
ဇာတ္ပြဲၿပီးက ၊ ေျပဖံုးခ်ေသာ္
သုဘရာဇာ ၊ ေျမေအာက္မွာပင္
ဘာသာလူမ်ိဳး ၊ ခ်ိန္မထိုးပဲ
ပုတ္သိုးခနၶာ ၊ ျမဳပ္ရရွာသည္
ဘယ္မွာ ငါဟု ရွိအံ့နည္း။
(မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး)
ေကာင္းကင္
